15-16 Sierpnia 2009 - VIII Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w Klasie DZ Załoga - Skipper "Iœka", Ania, Agnieszka, Małgorzata, Asia, Marek, Adam, Norbert, Marek, Krystian 24 godzinna impreze, pod hasłem "Ratujmy DZety" zakończona. W tych długodystansowych regatach DZ łącznie startowało 30 załóg 8-12 osobowych. Trasa regat wyznaczona została na jeziorach: Kisajno, Dobskie, Dargin, Kirsajty, Mamry i przebiegała wedłóg nastepującego schematu: Start - Almatur I punkt kontrolny - Wyspa Gilma II punkt kontrolny - Węgorzewo III punkt kontrolny - Almatur IV punkt kontrolny - Sztynort V punkt kontrolny - Almatur VI punkt kontrolny - Sztynort Meta - Almatur Wystartowaliœmy punktualnie o 13:00, żagle napełniły sie wiatrem, a my wiedzielismy, że zaczęła się dla nas prawie 24 h walka o najlepsza pozycje na mecie. Start mielismy udany, i zaraz po bylismy w pierwszej 10 która "obrała kurs" na Wyspę Gilme. Siła wiatru była wystarczająca, by nasza "ChodŸź będzie fajnie..." płynęła dziarsko po falach. W połowie, mniej więcej jeziora Kisajno, obserwując ze Ÿdziwieniem jak wiekszoœc załóg wybrało taktykę wiosłowania, zamiast halsowania pod górę, zdalismy sobie sprawę, że żeglując za pomoca wiatru, mamy raczej małe szanse na miejsce na pudle. Nie tracac wiary w swoje umiejetnoœci żeglarskie, a przede wszystkim w to, że będziemy sie dobrze bawić pod żaglami, z szantą na ustach pożeglowaliœmy dalej. Wyspe Gilmę, mijaliœmy około 17:00-18:00. Wiatr zdechł, i opływaliœmy ją już na wiosłach. Następnym punktem kontrolnym był Port Węgorzewo. Przed nami noc wiosłowania i modły o chodŸby odrobinę wiatru. Wiatr znowu zaszczycił nas swoją obecnoœcia około godziny 23:00 i sprawił nam tym ogromną radoœć. Sternik wydała komende "Wiosła precz" i można było postawić żagle. Około 24:00 byliœmy w Węgorzewie. Kolejmny etap, to żegluga na boje startowa w Almaturze. Dd pokonania były jeziora: Mamry, Kirsajty, Dargin, Kisajno. Wiatr wiał z siła 2-3B wiec żegluga płyneła spokojnie i sennie poza osobami za sterem. Zjedzono póŸźną kolację i większoœć załogi udała się na regenerujący sen... Od tego momentu, nie było już ważne, która jest godzina, wiadomo było że trzeba robić szybkie zwroty, halsować sie ostro i walczyć o każdy metr zdobytej wysokosci by móc wyprzedzać kolejne łódzie rywali... niestety nie było ich znowu aż tak dużo, bo sporo załóg wybrała wiosłowanie po lini prostej do przesmyków, punktów kontrolnych. No ale myœmy żeglowali, bez wzgledu na wszystko, żeglowali. Kolejne etapy, to nieustające halsowanie, pływanie z wiatrem, wiosłowanie (ale tylko przy wejœciach i wyjœciach do/z Sztynortu), próby przespania kilku minut połączone ze œśpiewaniem szant. Cudowna, wesoła, żeglarska atmosfera, przeplatana nie koniecznie najnowszymi dowcipami, liczeniem spadających gwiazd i podjadaniem regenerujących kanapeczek, ciasteczek, czekoladek... te ostatnie szczególnie smakowały podczas używania wioseł. Finalnie, uœmiechnięta załoga wpłynęła na metę niestety już po jej zamknięciu, gdyż w czasie regat dodano dodatkowy odcinek, ale humor dopisywał, pogoda iœ iście żeglarska, dużo wiatru, dużo słońca, wpsaniała roześmiana atmosfera, więc wszystko jak należy. Koniec wiadomo, klar na łódce, impreza pożegnalna z rozdaniem dyplomów dla zwycięzców, losowanie nagród...i postanowienie, że za rok tez będziemy...i to będziemy żeglować, bo era galer i wikingowych łodzi wiosłowych, jednak minęła bezpowrotnie...a moze tak sie nam tylko wydaje. Do zobaczenia na IX regatach DZ w 2010!!! Załogant "ChodŸ będzie fajnie..."